Nestgeur en Zwitsalbolletjes 7


Deze maand een gastblog door Youssi Raams, mede-organisator van het Babycafe Den-Bosch en Lichtluik.

Wie kent het niet, die heerlijke, bijna verslavende geur van Zwitsal lotion waar het overgrote deel van de babybolletjes vroeger rijkelijk mee werd ingesmeerd. Als oudere zus van drie jongere broertjes heb ik vroeger vaak genoeg mijn neusje in zo’n fris gewassen, ingeolied babykuifje geduwd. Heerlijk vond ik die geur. Ik kan hem nu nog bijna terughalen. Voor mij was dat de associatie met baby’s en lekker babykuiftroetelen en knuffelen, zoals ik toen al zo graag deed. Ik kon haast niet wachten om mijn eigen levende babypoppen er in onder te dompelen.
Alleen toen ik zelf dan eindelijk moeder mocht worden van een zoon, was vreemd genoeg het tegendeel aan de orde. Sterker nog, menigeen had zijn lachen niet kunnen bedwingen als ze me hadden zien strompelen achter de verpleegkundige aan in het ziekenhuis die bedacht had dat mijn een dag oude , in mijn ogen helemaal niet vieze, wondertje toch echt in bad moest in de badkamer een eind verderop in de koude gang met het roestvrijstalen bad om met ferme hand gewassen te worden.

Dit hele gebeuren druiste al enorm tegen mijn gevoel in, maar waar mijn grootste focus op lag en waar ik al mijn pasgeboren leeuwinnenkracht op richtte was, om nog net op tijd tegen de gedreven verpleegster te zeggen dat ze NIET naar de geel-oranje fles mocht grijpen, die daar klaar stond en dat ze ECHT alleen maar water mocht gebruiken. Verbijsterd keek ze me aan.

Dit vreemde schouwspel had twee aanleidingen.

De eerste aanleiding was dat ik me in mijn zwangerschap uitgebreid had laten informeren op allerlei vlakken door wijze vrouwen om me heen en door ongeveer alles wat er viel te lezen over natuurlijk ouderschap. Een of eigenlijk twee van de meest schokkende ontdekkingen die ik toen deed, waren de volgende: de huid (laat staan de poezelige zachte babyhuid) is geen ondoordringbare hoornlaag om ons lichaam tegen invloeden van buitenaf te beschermen, maar een poreus orgaan dat in contact staat met de buitenwereld. Twee (en deze vond ik nog veel schokkender) Zwitsal maakt (net als bijna alle reguliere cosmeticaproducenten) gebruik van restproducten uit de petrochemische industrie, lees aardolie, als basis voor hun babyproducten. Lees hier meer.

Schokkende conclusie: wat je je baby niet zou willen geven qua voeding, wil je eigenlijk dus ook niet op zijn nog pure huidje smeren, want alles komt terecht in de bloedbaan. Liever geen chemisch spul in mijn kind.

Nu zou je denken dat dit gegeven genoeg zou zijn om mij als een bezeten leeuwin op mijn kind te storten daar in de kille badkamer van het ziekenhuis, maar niets was minder waar, omdat ik al dat soort nare informatie allang weer had verdrongen in de hormoonroes. Waar mijn fanatisme op dat moment vandaan kwam had niets met feitenkennis te maken, maar was puur natuur en een soort oergevoel dat ik nooit eerder ervaren had.

Voor het eerst had ik de geur van mijn kleine jongen mogen ruiken en het was het allerallerlekkerste dat ik ooit had geroken en niets of niemand mocht deze heerlijke zoete geur nog van hem en mij afnemen. Die was van ons. Het was de geur die ons verbond en waardoor we elkaar mochten leren kennen.

Ook thuis werden dus reguliere producten zorgvuldig verbannen en de kraamzorg werd zorgvuldig geïnstrueerd wat wel en niet te gebruiken. En tot mijn grote schaamte moet ik bekennen dat ik zelfs een kraamtraantje heb gelaten toen mijn kleine schat tot mijn grote schok opeens naar Gaultier bleek te ruiken in plaats van naar zijn heerlijke zelf na een knuffel van liefhebbende familieleden. Gelukkig was die geur snel weg en was de imprint van die eerste dagen sterk genoeg om nog weken, maanden en zelfs nu af en toe nog dat heerlijke gevoel weer op te roepen. Zoals wanneer ik de kans krijg om even stiekem mijn neus te duwen in de haardos van mijn vijfjarige zoon die gelukkig nog steeds graag knuffelt en die dan, ook weer stiekem, hetzelfde doet bij mij.

Wat wij dan wel gebruiken om onszelf te verzorgen? Hele fijne producten die je zo zou willen opeten zo lekker ruiken ze en zijn ze ook!

Als je nieuwsgierig bent geworden en natuurlijke tips zou willen voor de verzorging van jouw kleine spruit, kom dan een kijkje nemen in het babycafe in januari!

Wat is jouw ervaring met babyproducten? Ben jij bezig met het effect op de gezondheid van je baby? Zo ja, hoe pak jij het aan, maak je zelf spullen of koop je ergens ‘puur natuur’ producten? Reageer hieronder en maak kans op een heerlijke (puur natuur) ‘aura-spray’ met rozenwater, zowel voor je kindje als jezelf te gebruiken!

 


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

7 gedachten over “Nestgeur en Zwitsalbolletjes

  • Sandra van den Heuvel-Banse

    Dag Youssi
    grappig dat jij het nestgeur noemt. Het is een associatie die ik niet eerder maakte. Ik herken wel iets van wat je schrijft. Ook ik voelde de behoefte om mijn kinderen te beschermen tegen invloeden van buiten af. Voorzichtig dus met voeding en met het smeren van allerlei op hun huid.
    Elke keer genoot ik weer van de eigen geur van mijn kinderen, niet een is gelijk. Ook nu nog,terwijl zij volwassen zijn, schemert het dwars door alle kunstmatige luchtjes als shampoo, gel en dergelijke heen. Voor mij is het geen nestgeur, maar hun eigen unieke geur wat mij weer met hen doet verbinden als wij een knuffel delen. Daar geniet ik van. .

    • Youssi

      Hoi Sandra,
      Dankjewel voor je reactie en mooi om te lezen hoe je het beschrijft. Nestgeur is ook inderdaad maar een algemeen woord misschien, want inderdaad het gaat het natuurlijk juist om die unieke herkenning tussen moeder en kind en ieder kind is anders. Fijn dat het dus zelfs nog doorwerkt tot in de volwassenheid!

  • Jose Verhagen

    Ik ben al meer dan 16 jaar kraamverzorgende en kom in de praktijk steeds vaker tegen dat baby’s, vooral hun huidje heftig reageren op de Zwitsal spullen. Ook al is het ph neutraal. Zelfs zo dat baby meisjes de eerste weken een vaginale schimmelinfectie op kunnen lopen. Na drie à vier maanden is de huid al wat meer gewend en kunnen de spullen alsnog gebruikt worden. Van weleda heb je wel fijne baby spullen. Zonder geur kleur stoffen en zonder bestrijdingsmiddelen. Je kunt altijd proefjes vragen om te proberen. De mensen associeren de geur van Zwitsal vaak met baby’s.

    • karin Bericht auteur

      Hoi Jose (je was ook mijn kraamverzorgster!),
      Waar denk jij dat het aan ligt dat je dit vooral de laatste jaren steeds meer tegen komt? Zouden de stofjes in Zwitsal agressiever zijn of zouden de baby’s gevoeliger zijn geworden?

  • Saar

    Heerlijk die Zwitsalgeur. Mijn dochtertje was ik er ook mee en ik heb zelfs een paar dagen olie gesmeerd. Lekker aan haar bolletje snuffelen. Dat vond ik wel lekker.
    Ons dochtertje is nu 6 weken en het gebruik van Zwitsal is drastisch afgenomen. Puur gevoel (en waarschijnlijk een onbewust proces na een gesprek met een vriendin die alleen huidvriendelijke producten gebruikt vanwege de eerstgenoemde redenen in de column) en door het alleen al lezen van de titel van dit artikel pasgeleden.
    Ik gebruik Zwitsal nog om mijn dochter te wassen maar ik ga op zoek naar iets ander.
    Ik heb namelijk gemerkt dat ik zonder Zwitsal nog meer aan haar “snuffel”. Als ze met haar hoofdje vlak bij de mijne is dan leg ik mijn neus op jaar bolletje en adem heel diep in. Zoooo lekker!! Ik weet niet wat ik ruik maar het is zo kalmerend en ik word er helemaal ontspannen van. Het is soms net alsof ik er een beetje high van word. Heerlijk! Als het even kan snuffel ik aan mijn dochtertje. En volgens mij ben ik niet de enige die dat fijn vindt 😉

    • karin Bericht auteur

      Hoi Saar, grappig om te lezen hoe je langzaam van gedachten kunt veranderen, net als Youssi beschrijft…
      Wellicht is het leuk voor je om as woensdag, de 14e, ons babycafe te bezoeken, waar we aan de slag gaan met natuurlijke moeder en babyproducten?!
      Mocht je komen neem ik voor jou ook de rozen aura-spray mee als kadootje, omdat je een van de mensen bent die gereageerd heeft op dit blog 🙂
      Ik hoop je woensdag te mogen ontmoeten, samen met je kleintje.
      Hartengroet, Karin