Met respect voor mens, milieu….en jezelf! 4


Je hebt heel bewust gekozen voor een zwangerschap en je optimaal voorbereid op de komst van je baby. Je wil alles voor je baby doen, gunt hem de best mogelijke kansen en mogelijkheden en wil vooral dat jouw kindje niet onnodig gekwetst wordt of pijn of stress ervaart.

Gisteren was ik in gesprek met een goede vriendin, pedagoge en zelf moeder van 3, en ineens kwam de vraag in me op: ‘wat adviseer jij moeders die hun volledige leven lijken te geven voor het welzijn van hun baby? Die hele nachten in de weer zijn, met hun baby continue tegen zich aan slapen, volledig borstvoeding geven zo vaak en zoveel hun kleintje maar wil, ook als deze al ouder is, thuisonderwijs geven aan 3, met nog een baby aan de borst…maar ondertussen er zelf bijna aan onderdoor lijken te gaan, chronisch slaaptekort ervaren, allerlei fysieke klachten ontwikkelen, snel geprikkeld en vooral moe, moe en nog eens moe zijn?!’

Het is allemaal zo herkenbaar! Mijn eerste sliep alleen maar op mijn borst, met haar buikje warm op mij en met mijn pink in haar mond. Ze had veel last van darmkrampjes en wilde continue zuigen, dat hielp het beste……Ik werd vaak ’s nachts helemaal verkrampt wakker, of bezweet, schrok ook soms ineens omdat ik onbewust dacht dat er iets mis was, sliep in een soort halve droomslaap. Na een maand of 3 begon de uitputting toe te slaan en wist ik dat dit niet langer zo door kan gaan, ik gaf mezelf volledig weg aan haar. nachtelijkouderschap

Maar hoe doe je het dan?
Mijn vriendin gaf me een voorbeeld: stel je bent een ‘super punctueel’ persoon en hebt altijd alles onder controle. Je weet dat jou kindje je gedrag kopieert, kinderen leren immers het meest van voorbeeldgedrag. Maar je gunt het jouw kind dat hij wat losser in het leven mag staan. Vergeet dan een keer opzettelijk je huissleutels en reageer heel relaxed hierop; ‘met oh we lossen het straks op, kijken we of de buren thuis zijn of papa in de buurt, nu eerst naar zwemles’. Zo leert jouw kleine dat het geen ramp is eens iets te vergeten.

Prachtig! Maar nu naar je baby of dreumes. Die kun je nog niet veel uitleggen toch?
En toch is jouw intentie, jouw instelling, jouw houding, mede-bepalend hoe je baby zich gedraagt en wat hij ervaart. Hij leert ook nu vooral van wat jij hem voor leeft, jullie zijn nog heel nauw met elkaar verbonden en voelen elkaar letterlijk precies aan.

Ik besloot dus dat het zo niet langer kon…. en geloof het of niet; prompt begreep onze kleine dame dat haar duim heerlijk was en haar geweldig hielp om in slaap te vallen, in haar eigen bedje wel te verstaan!
En onze band? Die heeft hier niets onder geleden, in tegendeel, ze is inmiddels opgegroeid tot een mooie onafhankelijke meid die af en toe tegen me zegt: ‘mam ga lekker naar bed, je valt toch steeds in slaap onder de film, hahah’

Herken je jezelf in deze blog? Deel hieronder je ervaringen en beste tip!

Ik schreef al eerder over ‘bij jezelf blijven’, lees hier nog eens de tips terug.

Je bent ook van harte welkom in het BabyCafe, in Den-Bosch, een plek waar je de belevenissen – die met ouders worden samengaan – kunt delen of gewoon gezellig een kopje koffie kunt drinken.


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

4 gedachten over “Met respect voor mens, milieu….en jezelf!

  • Godelief

    Hallo Karin, wat een hoop herkenning vind ik terug in jouw blog. mijn kinderen zijn inmiddels ietsje ouder maar ik kan me de tijd die je beschrijft nog goed herinneren. alles over hebben voor je kleine was voor mij ook zo logisch als wat. maar ik vergat eigenlijk goed voor mij zelf te zorgen. de ervaring heeft mij geleerd dat ik pas Echt goed voor mijn kinderen kan zorgen als ik goed voor mij zelf zorg…..
    het klinkt misschien als een open deur maar het is zeker niet minder waar.
    ik kijk uit naar je volgende blog
    Godelief

    • karin Bericht auteur

      Dank je Godelief. Die herkenning kan zo belangrijk zijn, zeker als je zelf midden in zo’n situatie zit en misschien moeilijker van een afstandje kan kijken, dan zijn ook de ‘open deuren’ soms niet duidelijk voor je 😉

  • kathrin

    Gisteren heb ik tijdens een bijeenkomst de wens geuit dat dochterlief langere slaapjes mag pakken overdag en alsof ze het gehoord heeft: vandaag en gisteren 3 á 4 uur geslapen! Mooi om te zien, dat mama’s intentie op de een of andere manier opgepakt wordt. Op die manier kom ik aan mijn dingen toe en ben ik een ontspannen moeder en kan mijn dochter liefdevolle aandacht schenken als ze wakker is.